Problemy z integracją sensoryczną

Nieprawidłowy poziom aktywności ruchowej (zawyżony, bądź obniżony), niski poziom koordynacji ruchowej, wzmożona lub obniżona wrażliwość na bodźce, niewłaściwy poziom uwagi u dziecka, czy ogólne problemy z zachowaniem – to tylko niektóre z cech charakteryzujących zaburzenia integracji sensorycznej. Jest to temat rzeka, ale postaram się w skrócie przybliżyć, o co w tym wszystkim chodzi oraz jak można sobie z tym zagadnieniem poradzić. Ten problem coraz częściej pojawia się u dzieci w wieku przedszkolnym.

Objawy zaburzeń integracji sensorycznej

Dzieci z problemami integracji sensorycznej mają kłopot z przetwarzaniem bodźców w obrębie systemu: czuciowego, przedsionkowego, słuchowego, wzrokowego, węchowego i smakowego. Dzieci mają problem w uczeniu się, zachowaniu, a także ogólnym rozwoju społeczno-emocjonalnym. Poniżej przedstawiam najważniejsze cechy tego zaburzenia, które świadczą o tym, że dziecko jak najszybciej powinno udać się do specjalisty:

– nadwrażliwość na dotyk – dziecko broni się przed dotykiem;
– nie lubi, gdy dotyka się jego buzi;
– odczuwa lęk przed zmianą pozycji ciała, nie lubi tego;
– uwielbia karuzele i huśtawki (nadmiernie) lub wręcz przeciwnie – bardzo tego nie lubi;
– boi się upaść oraz ogólnie oderwać ciało od podłoża;
– jego ruchy są zbyt szybkie albo zbyt wolne;
– jest stale w ruchu, biega, podskakuje, poszukuje możliwości ruchu;
– nieumyślnie wchodzi lub wpada na meble;
– dziwacznie trzyma przedmioty codziennego użytku;
– jest nadwrażliwe, często się obraża;
– bardzo łatwo się rozprasza oraz ciężko koncentruje;
– ma słabą równowagę, przewraca się częściej niż inne dzieci, co chwilę ma siniaki od upadku;
– ma problemy z samodzielnością – myciem się, ubieraniem, zapinaniem guzików (dzieci starsze);
– jest płaczliwe, ma problemy z zasypianiem;
– nie lubi obcinania paznokci, mycia włosów, mycia buzi, zębów, smarowania kremem;
– podczas dłuższego siedzenia przy stoliku musi podpierać się ręką;
– w nowym miejscu jest zagubione, nie może się odnaleźć;
– w szkole ma problemy z czytaniem i pisaniem, myli oraz odwraca znaki graficzne.

Im szybciej rozpoznamy u dziecka problemy z integracją sensoryczną, tym szybciej możemy rozpocząć terapię, która przyniesie pożądane efekty. Nasze podejrzenia muszą być oczywiście potwierdzone przez specjalistę. My natomiast musimy bacznie obserwować u dzieci ich ogólną aktywność, w szczególności rozwój ruchowy, a także zwracać szczególną uwagę na rozwój mowy i reakcje dziecka na otaczające go bodźce (ubrania, muzyka, jedzenie, zabawa).

Ćwiczenia dla dzieci z zaburzeniami integracji sensorycznej

Jest wiele ćwiczeń, które mogą pomóc w terapii. Poniżej przedstawiam najprostsze z nich:

– kręcenie się na krześle obrotowym;
– zawijanie w naleśnik – kocem albo kołdrą;
– przelewanie, wylewanie, dolewanie wszelkich substancji płynnych albo sypkich;
– wyobrażanie sobie, że pchamy wielki kamień;
– zabawa w fryzjera;
– szukanie skarbu w skarpetce lub podkolanówce – do podkolanówki możemy wrzucić trochę kaszy i np większą kulkę. Podkolanówkę zawiązujemy i prosimy dziecko, aby rączkami przez naciskanie kaszy w podkolanówce odnalazło skarb – większą kulkę;
– zabawa mydłem lub gąbką podczas kąpieli;
– wspólne gotowanie;
– malowanie dłońmi;
– skakanie na piłce;
– turlanie;
– chodzenie tyłem;
– zabawa w taczkę.

Czy nie bawiliśmy się tak, gdy byliśmy mali?

Jeśli podejrzewamy u dziecka problemy z integracją sensoryczną udajmy się do specjalisty. Im szybciej pomożemy dziecku, tym szczęśliwiej będzie się rozwijać.